Verder weer

In 2004 ben ik hier begonnen met bloggen en ik heb het door de jaren aardig volgehouden om over van alles en nog wat te schrijven. Door het overstappen naar Facebook is dat eigenlijk langzaam teruggelopen. Maar ik heb gemerkt dat Facebook een vluchtig medium is. Hier kan ik zelf ook terug lezen. Als een dagboek zie ik weer gebeurtenissen terug die mijn leven mooi, rijk, verdrietig, vrolijk en vooral interssant maken. Zonde eigenlijk om dat te stoppen. Een tekstjes is zo geschreven. Een foto zo gemaakt. Dus misschien maar weer een beetje leven in blazen. Zo nu en dan weer wat schrijven en delen.

Een jaar

Ik heb gemerkt dat mijn blog hier bijna een jaar heeft stil gestaan. Vreemd eigenlijk. Ik was er altijd heel braaf mee met bijhouden maar op de een of andere manier heeft Facebook het overgenomen. Een interessant medium maar wel veel vluchtiger. Ik weet niet of ik hier nog verder ga posten. Misschien wel. Aan de andere kant hou ik al aardig wat blogs bij en kan het ook zo zijn dat het zo heeft moeten zijn. Maar ja, wat doe je dat met dit blog.  9 jaar aan blog gooi je niet zomaar weg. Er staan mooie dingen op en minder mooie dingen. Allemaal zaken die mijn leven voor een groot deel hebben bepaald en die er door zijn bepaald. Een moment in een leven. Het verleden is geweest en kun je niet terughalen. Maar je kunt er wel zo nu en dan in bladeren. Misschien dat het zo een mooie functie blijft hebben.

Shoot it

Er zijn mensen die zich afvragen waarom ik toch zo graag foto’s maak met modellen die bewapend zijn. Ik maak natuurlijk ook graag foto’s zonder maar ik vind het leuk om een verhaaltje te vertellen. Om iets neer te zetten dat net iets anders is dan doorsnee. Nu kan ik ook hele over gestileerde foto’s maken. Of iets met extravagantie. Maar ik vind het leuk om iets te doen wat een beetje film is. En ik hou wel van een actiefilm of games met schieten. Troost je, ik hou ook van griezel en horror maar daar ben ik nog niet aangeland met mijn stijl. Dus hou ik het een beetje bij vuurwapens en zwaarden. Het is een stijl die mij aanspreekt en ik weet dat er heel weinig fotografen zijn in Nederland die dit doen. Deels om dat de wapens vrij lastig zijn om te verkrijgen en het is nog niet helemaal legaal. De wetgeving is per 15/01 veranderd en de regels moeten nog goed helder worden. Dus leen ik ze en stuur ik ze weer terug en probeer ik het zo netjes en veilig mogelijk te houden. Dus verwacht nog maar meer foto’s met modellen die er stoer, filmisch en “bigger then live” uitzien. Betekend dit dat ik nooit eens een mooi portret schiet, Nee natuurlijk niet maar het ik blijf ook lekker mijn eigen ding doen. Gewoon omdat het kan en omdat ik het leuk vind.

Grens

Laten we even duidelijk zijn. Deze laatste dagen van het jaar zijn eigenlijk een beetje kolder. Volgende week is er weer gewoon een week en gaat alles weer door. Op de een of andere manier komen we allemaal een beetje tot stilstand. Veel van ons nemen vrij en hebben het even gehad met alles. Maar volgende week gaat het gewoon weer van voren af aan. Dan is er opeens een nieuw jaar met nieuwe kansen en mogelijkheden. Alsof we die een maand geleden ook niet hadden. We barsten dan weer van energie en gaan nieuwe uitdagingen aan. Maar die energie is nooit echt weg en uitdagingen kun je iedere dag aangaan. Dus waarom komen we tot een halt zo tegen het einde van het jaar. Is het omdat het kouder en grauwer wordt. Of omdat iedereen opeens vrij neemt. Nu schaar ik me ook onder die laatste. Ik moet wel. Er is geen afspraak te maken en iedereen schuift maar door naar volgend jaar. Dat blijf ik maar vreemd vinden maar ik kan er niet veel aan doen. Ik zal blij zijn als de gevoelsmatige barrière van 2012 naar 2013 is overschreden. En alles weer een beetje gewoon gaat worden. Dat we opeens weer nieuwe kansen zien en energie hebben. 2013 gaat het helemaal worden. Maar dat zeiden we vorige jaar ook over dit jaar. En was het geworden wat we verwacht hadden? Ik kan er geen eerlijk antwoord op geven. En neem van mij aan, volgend jaar is net zo. Anders. Maar ook weer met mooie dingen en lelijke dingen. Misschien moeten we het een beetje verlengen. Misschien moeten we zeggen dat de komende eeuw fantastisch gaat worden, en dat we iedere maand gewoon iets met vuurwerk en lekker eten doen. Dat er iedere dag champagne ontkurkt mag worden als we iets te vieren hebben of als we een dieptepunt hebben. Want ook van je fouten en slechte momenten mag je leren. Dus ik ga alvast een voorzet nemen en kijken wie er mee doet.

 

Ik wens iedereen alvast een gelukkige eeuw en een fantastisch januari!!!

Blade kid

Met Aidan naar Blade Runner gekeken. Ik ken de film uit mijn hoofd en weet dat het kon. Wilde eerst alleen de intro laten zien maar hij vond het mooi. Nooit gedacht dat toen ik deze film in 1982 zag en deze een eerste sterke cinematografische indruk achterliet, ik hem nog eens met mijn eigen zoon zou kijken en dat hij hem ook zou begrijpen. Het blijft voor mij de mooiste en beste film die ik gezien heb. De effecten blijven overeind. De sfeer is echt fantastisch. Ridley Scott wist toen nog hoe je een film moest maken en vooral hoe je moest uitlichten. Hij maakte toen nog commercials voor Channel en had net Alien opgeleverd. Ja het verhaal is dun, al is het wel zo dat als je het boek kent het meer lading heeft. Het heeft weer wat ideeën gegeven voor fotografie. Misschien mijn volgende project.

Elf Fantasy Fair

Vandaag hebben we ons begeven tussen de elven, orcs, steampunkers en stormtroopers. Een dagje naar Arcen vlakbij de Duitse grens. De kasteeltuinen van Arcen waren overspoeld met diverse en uiteenlopende kleurrijke karakters. Van vampieren tot kleurige bosnymphen. Mijn camera schoot er lustig op los. Aidan wilde iedere elf zijn en Simone genoot van al het aanzicht en de mooie tuinen rond het kasteel. De geur van teer vermengde zich met wierook. Een mooi en zonnig dagje in een magische wereld. De foto zijn hier te zien.

Snel

morning En zo schieten er opeens twee weken voorbij. Op dit blog schrijf ik niet zoveel. Dat doe ik tegenwoordig iets vaker op Facebook en op een meer werk gerelateerd blog namelijk www.agilethings.nl. Dat wil niet zeggen dat ik niets beleef. Ben weer goed bezig met hardlopen en het lukt me iedere week weer om vooruitgang te boeken. Wel met wat stramme spieren. Maar de 10km in oktober tijdens de Bergscheplasloop ga ik zeker volbrengen en hopelijk in een mooie tijd. De vakantie is voorbij dus alles is weer langzaam in het geregelde aan het komen. Aidan zijn school is natuurlijk weer begonnen. meneer zit in groep 6, damn wat gaat dat snel. Mijn plannen voor een volgende stap in coachen zijn ook aan het landen. In november ga ik voor Certified Lego Serious Play Facilitator. Een manier van coachen en begeleiden van mensen met Lego. En dit is echt een heel krachtige en serieuze manier van praten. En daar heb ik echt heel veel zin in. De herfst staat bijna voor de deur en die zit dus vol met nieuwe kansen, uitdagingen en veranderingen. En ik heb er heel veel zin in. En ja ik zal ook hier wat vaker schrijven. En anders moet je maar op Facebook of mij volgen op Twitter @everweij

Onderga de storm

De eerste sirenes klinken al in de verte. Ik betwijfel of ze iets te maken hebben met de weersomstandigheden die we straks gaan krijgen. Als we het KNMI moeten geloven dan breekt straks de hel weer los boven Nederland. Grappig dat die gasten zichzelf om de zoveel tijd moeten laten gelden. Alsof we ze vergeten zijn. Ja het gaat onweren. Ja het gaat regenen en waaien. Maar daar is niet nieuws aan. Dat doet deze planeet al jaren. Vroeger he, vroeger had je dat niet. Al die waarschuwingen. Dan had je gewoon het weer. En het was droog of nat. En verder kon je het gewoon uitzoeken. Ondergaan. Ervaren. En nu. Nu wordt het als een derde rangs programma van een van de commerciële zenders tot ziekmakend toe onder de aandacht gebracht. Het valt me nog mee dat er geen KNMI reclame banner in de hoek van mijn horizon te zien is ieder vijf minuten om mij te vertellen dat er onweer aan komt. We zijn in Nederland watjes geworden. We laten ons alles voorschotelen en denken niet meer voor ons zelf. Regen maakt nat en wind waait dingen om. Het een kun je drogen en het ander weer recht zetten. Laat het gebeuren en geniet van het geweld. Het is vaak een mooie show van moeder natuur. Leg je camera klaar voor de bliksem en trek de stekker uit je pc. En zit je op de weg. Koffie hebben ze in ieder weg restaurant en er is niets zo gezellig als samen met vreemde een noodweer ondergaan. Het is nog een van de weinige dingen die verbroederd.

Beter

Ik dacht, ik schrijf nog een gedichtje zo voor het vallen van de nacht.

Ik dacht het wel even te kunnen, even snel en met heel veel pracht.

Maar woorden willen niet vormen mijn hoofd is leeg.

Ik schrijf woorden waarvan ik de kracht afweeg.

Heeft het zin om iets te schrijven zonder kracht.

Met slecht een leuke rijm, wat het een beetje verzacht.

Het is misschien beter als ik zweeg.

En gewoon mijzelf naar bed beweeg.

De wereld door de ogen, neus, oren en voelsprieten van Erwin Verweij beschreven in kleine verhaaltjes, gedichtjes, blogjes en foto's