Soms zou je willen dat bepaalde kleine initiatieven verder worden opgepakt en uitgebreid. Zo kwam ik deze short movie tegen. Het lijkt een deel van een echte film maar helaas is het dat niet. Maar dat zou je wel willen. Dit is het soort film wat je zou willen zien. Origineel. Mooi uitgevoerd en met potentie om een blockbuster te worden. Voor nu dus alleen een amuse van iets wat zou kunnen zijn. Enjoy.
Op een mooie zonnige en koude dag ga je met een groep fotografen van het Urban Photo Collective er op uit om te fotograferen. Afgesproken onder de Erasmusbrug om een rondje over de bruggen te doen. Het thema is extreme contrast en de harde zon geeft hier ruimschoots de gelegenheid toe. Als we dan goed en wel over de brug lopen gaat deze open. Altijd een mooie kans want alle verkeer staat vast en je kunt hele mooie shots maken. Helaas was ik iets te enthousiast en klom van links naar recht over de rijbanen en tramrails. Tot ik misstapte. Volgens sommige kreeg ik een windvlaag. Maar hoe dan ook ik viel niet lekker. Ik wist gelukkig mijn camera goed vast te houden dus daar geen schade. Wel aan mijn knie. Een gemene schaafwond. Broek kapot. En ik dacht gewoon nog door te kunnen lopen. Maar het bleef bloeden, dus toch maar even naar het Erasmus MC voor een check. Je kunt niet weten. Na drie uur wachten en ook toevallig drie hechtingen mocht ik naar huis. Wel weer een verhaal rijker samen met een pijnlijke knie. Maar we komen er wel weer overheen.
Nou hij staat voor de deur hoor. Zwart. Groot. En stoer. Alles doet het maar ik ga hem volgende maand nog wel even onderhanden laten nemen. De radio wil ik vervangen maar kan ik er zelf niet uitkrijgen. En de opbergkast van het reservewiel krijg ik niet open, het sleuteltje zit er niet bij dus niet handig als ik een lekke band krijg. En verder een beetje lief zijn voor het monster. Lederen bekleding even goed insmeren met spul. Een keer goed poetsen. En hij mag uitgebalanceerd worden. Bij hoge snelheid trilt hij maar niet in de bochten dus duidelijk een loodje op de wielen zetten. Hij is natuurlijk niet nieuw en hier en daar zit een dingetje maar die dingetjes gaan eigen worden. Maar voor nu ben ik er blij mee. Hij rijd als een vliegdekschip en je zit er in alsof je een tank bestuurd. Lekker hoor. Ik heb altijd in zo’n ding willen rijden en straks met de vakanties heel met cruisecontrol de grens over.
Een nieuw jaar heeft ook vaak nieuwe dingen in het verschiet. Zo begin ik natuurlijk weer met frisse moed en enthousiasme. Daarnaast een nieuwe auto. Ik wil al een tijdje iets zwaarders, niet alleen vanwege alle bobbels en parkeerdrempels in mijn buurt maar ook omdat we dit jaar naar Noorwegen op vakantie willen. Ik was al een tijdje aan het kijken naar een Landrover Freelander maar het Engelse karakter van de auto en relatief hoge onderdelenprijs weerhielden mij een beetje. Mijn aandacht ging daarom meer uit naar een Opel. En dan om precies te zijn een Opel Freelander 3.2 V6. Stevige machines die tegen een stootje kunnen. Ik kan over deze auto niet veel slechte reviews vinden en iedereen heeft het over een degelijke auto. Nu zijn er best wel veel te koop en de meeste hebben aardig wat kilometers. Nu is dat met deze auto geen probleem. Maar als je ze dan ook nog eens afragt kan dat betekenen dat je een vrij afgedragen auto koopt. Tot mijn aandacht op een wel heel strak model viel. 86000 op de teller. Uit 2000 en strak. Ik ben wezen kijken en ik kon geen vreemde zaken ontdekken. Transmissie liep goed. Vering was stabiel (geen kraakjes en piepjes. Interieur is praktisch nieuw. De wagen is duidelijk alleen voor boodschappen en snelwegen gebruikt. Onderhoudsboekje was mooi bijgehouden. En er zit een NAP bij. Nu kun je altijd een risico lopen. Zeker als je zo’n auto gewoon bij een dealer koopt. En helemaal als de verkoper er echt als Beun de Haas uit ziet. Maar misschien dat dit nu juist een goed is. Ik ga op mijn gevoel af met deze koop. Het kan zijn dat er nog reparaties aanzitten de komende tijd. Dat kan altijd. Maar in eerste instantie kon ik dus niets ontdekken en daar ga ik maar op af. Een nieuwe jaar met nieuwe kansen dus ook deze valt daar onder.
Ik ben eigenlijk niet zo van dat jaar wisselen. Vroegen wel. Ik zorgde voor kaarten. Stuurde ze naar iedereen die ik kende en maakte mijn lijstjes met wensen klaar voor het nieuwe jaar. Maar ik ben daar niet meer zo van. Misschien komt het omdat je iets ouder wordt en hopelijk iets wijzer. Ik weet dat er van lijstjes met voornemens niets terecht komt. En dat het over het algemeen dezelfde wensen zijn als het vorig jaar. Het stilstaan van de wereld vind ik wel lekker. Even rustig om je heen, vooral tussen kerst en het nieuwe jaar. Lege straten. Even tijd om na te denken en je mag even niets doen. Prestatiedrang staat op een laag pitje. Niet omdat ik het niet heb maar omdat er geen ontvangers voor zijn. Afspraken die ik wil maken worden afgehouden. En plannen worden pas volgend jaar gelezen. De rede dat ik mijn laatste dagen van het jaar een beetje uitzit. Ik doorsta en overleef zou je kunnen zeggen. We zien wel weer hoe de wereld weer in jumpstart gaat volgend jaar. Hoe opeens iedereen weer wakker is geworden en vol met ideeën en plannen zit. Lijstjes met nieuwe voornemens overspoelen je en voor je het weet zit je weer in de race van het nieuwe jaar. Ik noem het voor nu nog maar even zitten in de luwte van de storm. Dus voor nu mijn beste wensen met een kaart die ik al een paar keer gezonden heb. Sommige kennen hem al, en voor andere is deze nieuw. Als een grap die opnieuw vertelt wordt. Je kunt er om gniffelen of er volmondig om lachen. Eigenlijk net als het aankomende jaar. Veel van het zelfde en volgens verwachting. En veel onbekend om te ontdekken. Iets wat allebei mooi is.
Het gaat een lange zit worden. Gisteren is de officiële trailer uitgebracht van de nieuwste film van Ridley Scott. De cineast is terug gegaan naar de roots van wat hij in 1974 aan de wereld liet zien. De film Alien. In die film kregen we voor het eerst te zien wat er gebeurd als de bemanning van een ruimteschip een onbekende levensvorm aan boord krijgt. In die film waren veel onbeantwoorde vragen die in de opvolgende delen niet werden beantwoord. Nu lijkt de nieuwe film deze antwoorden te gaan geven. Prometheus is de titel en de film komt in augustus 2012 in de bioscoop. Het beloofd veel moois en spektakel. Of het een prequel of een sequeel zal zijn is nog niet geheel duidelijk. Er is ook veel geheimzinnigheid rond het script. Beelden komen niet naar buiten en er is veel geheimhouding rond het project. Des te beter. Hoe minder ik weet, des de leuker de uitkomst. Nog even wachten dus en voor nu dan even de trailer.
Zo tegen het einde van het jaar maak ik de balans op. Niet dat ik al mijn overwinningen of verliezen tegen elkaar ga wegstrepen maar ik struin een beetje mijn contacten af. Bij het vinden van mijn nieuwe werk en wat ik wil doen heb ik ook gebruik gemaakt van mijn LinkedIn. Het is namelijk heel goed om een actief netwerk te hebben. Niet alleen als je werk zoekt maar ook als je feedback nodig hebt vanuit je kennisveld, in mijn geval Scrum. Maar daar heb ik het hier even niet over. Waar ik het over wil hebben is een nieuwe dienst op het internet. Eentje die je LinkedIn netwerk zichtbaar maakt. En dat is heel leuk en vooral ook heel handig. Je kunt letterlijk zien hoe de lijntje lopen. En opeens zie je ook wat de belangrijkste of in ieder geval meest invloedrijke gedeeltes van je netwerk zijn. De mijne kun je hier zien en als je zelf een LinkedIn netwerk hebt kun je zelf ook je visuele netwerk zichtbaar maken.
Oef wat klinkt dat weer zwaar. Maar nog drie weken en dan is het jaar voorbij. Het schijnt dat er weer gewoon een nieuw jaar achter zit maar daar hebben we het nog even niet over. Het is nu nog 2011 en we zetten de laatste stappen in dit bewogen jaar. Bewogen in ieder geval voor mij. Van baan gewisseld, wat heel goed bevallen is. Op vakantie samen met Simone naar Schotland. Was ook heel mooi. Heel veel mooie foto’s gemaakt met het Urban Photo Collective. En Verder eigenlijk gewoon een bezig jaar. Niet echt een met enorme uitschieters of tegenslagen. Ik ben er achter gekomen wat ik graag wil doen in mijn werk. Ook niet onbelangrijk. Heb een redelijk stabiel bestaan. Ik ben gezond en de mensen om mij heen gelukkig ook. Het hardlopen heeft een nieuwe boost gekregen doordat ik me aansloot bij een hardloopgroep. Dus al met al een mooi jaar dat denk ik rustig wegkabbeld (we doen niet zo veel met de kerst en oude en nieuw). En een nieuw mooi jaar met ongetwijfeld uitdagingen, mooie en lelijke dingen, en vooral nieuwe ervaringen. We gaan het meemaken en afwachten. Je kunt er slechts de tanden inzetten, beetpakken en er voor gaan.
Hij heeft hem hoor. Na een paar weken ploeteren, duiken en doen heeft Aidan zijn zwemdiploma B. Tussen de enorme drukte van oma’s en opa’s, ouders en aanverwanten heeft meneer het goed gedaan. Supertrots was hij natuurlijk en wij ook. Eindelijk hoeven we niet meer naar dat warme zwembad. Hij gaat nog wel voor zijn C maar dan via school. Een mooi rijtje om te hebben.
Eindelijk heb ik hem dan mogen zien. The Thing. Niet de oude uit 1982 maar de onlangs gemaakt nieuwe versie. Eigenlijk is het een prequel. Het verhaal van wat er voor de oorspronkelijk film gebeurde. En ik zeg eindelijk want destijds was er al sprake dat er een vervolg zou komen. En gerucht dat dus bijna 25 jaar duurde en nu dus tot een nieuwe film heeft geleid. Destijds waren de effecten al fantastisch. Alles met latex en miniaturen en onlangs heb ik hem nog een keer gezien en ze bleven overeind. Je kunt je voorstellen dat de nieuwe versie vol CGI zit en mooie effecten. Dat is zo, maar het is ze gelukt om de oorspronkelijke sfeer te behouden. En gelukkig een goede prequel. Geen nieuwe weg ingeslagen maar naadloos aangesloten bij de oorspronkelijke film. Ik verwachte bijna Kurt Russel nog even te zien. Hoe dan ook een lekker spannende film die ik zeker nog een keer rustig thuis opnieuw wil zien. Al is het alleen maar om nog een keer al die gruwel van het ding te zien. Lekker hoor.
