Opeens sta ik vrijwel iedere dag in de file. Bumper aan bumper kleven richting Utrecht. Niet echt een hele fijne tijdsbesteding. Ik ben al niet echt een ochtendmens en drink mijn koffie het liefst op mijn werkplek. Hierdoor zit ik vrij slaperig in de auto en tuf in een sukkelgangetje naar het werk. Gelukkig wel werk wat ik heel erg leuk vind. Namelijk Scrumcoach en trainer zijn voor een vrij grote organisatie. Ik mag mensen begeleiden in het fijne werken met Scrum en ze vooral ook het Agile gedachtengoed bij brengen. Dus veel praten. Luisteren en adviseren. Ik heb soms het gevoel dat ik niet veel doe maar merk vervolgens wel resultaten. Mijn geduw en getrek heeft zin, en dat is super leuk om te merken. Niets is namelijk leuker dan zien dat mensen iets leren en er iets mee doen. Dat je gedachten veranderd en dat je invloed uitoefent. Vaak is daar niet veel voor nodig. Vaak kun je met een klein gesprek, grote gevolgen veroorzaken. Dat maakt mijn tuf naar het midden van het land meer dan waard.
