Verzin Maar Wat

Ik loop al een tijdje hard. ik deed zelf mijn rondjes rond de plas en in eigen wijk en probeerde een mooie tijd neer te zetten. Maar ik kwam maar niet verder. Alleen geef je het soms vrij snel op en de motivatie is wat lager. Dus besloot ik eens op zoek te gaan naar een loopgroep. Aidan loopt al bij Rotterdam Atletiek en die hebben ook groepen voor volwassenen. Dus er een benaderd. De E-groep. Een beetje onderaan beginnen dacht ik maar al snel bleek dat deze groep best wel stevig loopt. Sinds ik er bij zit is het tempo zelfs hoger geworden. Niet dat dit aan mij ligt maar het gaat gewoon steeds lekkerder. Het is ook een gezellige groep. Veel gekakel aan het begin als iedereen nog niet moe is. Dat gekakel komt vooral doordat het merendeel van de lopers uit vrouwen bestaat. Volgens mij vorm ik samen met drie a vier het mannen gedeelte. De gemiddelde opkomst is rond de 20 dus je kunt nagaan hoe de verhouding is. Maar dat het merendeel dames is zegt niets. Het is vaak stevig doorlopen en de oefeningen zijn lekker pittig. Er is ook lekker veel competitie, niemand wil onder doen voor de ander maar ook niemand valt buiten de groep. We motiveren elkaar en gaan per week sneller lijkt het wel. Ik hoop dat het er voor zorgt dat ik een mooiere tijd neer ga zetten op de 10 kilometer tijdens de Rotterdam loop volgend jaar. Het is in ieder geval heel gezellig. Een nadeel, ik moet wel de hele tijd mijn buik inhouden met al die vrouwen om me heen. Maar als we dit tempo aanhouden is die over een tijdje ook weg

Vampiers, weerwolven, elven, zombies en mummies. Alles lijkt hier in huis rond te spoken en vooral in de fantasie van Aidan. Dus probeer ik bij hem in ieder geval de grens tussen fictie en werkelijkheid een beetje helder te maken. Niet dat ik hem zijn fantasie niet gun, ik ben zelfs blij dat hij die heeft. Maar het kan soms wel eens vermoeiend zijn als ik hem weer moet uitleggen dat vampiers en weerwolven alleen in verhalen leven. Nu zijn er, voor zover ik weet, geen musea over die laatste twee. Maar wel over mummies. Dus togen wij naar het Rijksmuseum voor de oudheid in leiden. Daar lagen ze netjes achter glas. Mummies in diverse soorten en maten. Meneer vond het geloof ik wel interessant als kun je dat met hem nooit met zekerheid zeggen want hij snelt langs de vitrines alsof we binnen vijf minuten weer buiten moeten staan. Een speurtocht doen vind hij niet boeien en teksten lezen krijg ik er bij hem niet in. Maar ik geloof wel dat hij een indruk heeft gekregen van het oude Egypte. Het Romeinse rijk en hoe wij hier in Nederland er vroeger natjes bij zaten. Toch even een leerzaam middagje tussen de stoffige lijken.

In Nederland eigenlijk nog helemaal niet bekend. Ik vraag me ook af of het nog komt. En aan de ene kant hoop ik van niet. Ze kunnen hier bij ons gewoon niet netjes een serie uitzenden. Te veel reclame en altijd op variabele tijden. Maar in de US zijn ze gisteren met seizoen 2 gestart van “The Walking Dead“. Wat een lekker serie is dat. Je moet er van houden maar het is goed in elkaar gezet. De wereld is overgenomen door zombies en een handjevol overlevende probeert daarin een veilig heenkomen te vinden. Soms een beetje ‘place your bets’ tv maar het houdt je wel aan de stoel genageld. Ik ben nu deel 1 van seizoen 2 aan het laden. Ik ben weer benieuwd. En ja het is gore. En het is geweld. Maar ook wel lekker spannend.

Afgelopen zondag werd hij weer gelopen. De Bergseplasloop in Rotterdam. 5 en 10 kilometer langs, hoe kan het ook anders, de Bergseplas. Een mooie loop met een paar kleine stijgingen en dalingen en door stad en natuur. Natuurlijk had ik me weer braaf ingeschreven met als doel mijn tijd van vorig jaar te verbeteren. Het was nat en ik was er samen met vriend John eigenlijk net iets te vroeg. Maar we gingen ervoor. Op zich heb ik lekker gelopen. Alleen kwam ik halverwege al snel op het zware punt. Misschien weer te snel van start gegaan. Misschien niet goed geoefend. Het kan van alles zijn. Maar mijn tijd was vrijwel gelijk aan die van vorig jaar. 1:06:09 bizar. Nog even aan blijven trekken met mijn loopclub. Het zal toch een keer sneller moeten kunnen. John liep overigens netjes binnen het uur.

Laat ik maar eens een klein tipje van de sluier oplichten. Ik ga weer eens verder kijken. Vanaf half november houden mijn werkzaamheden bij Mirabeau op en start ik ergens anders. Waar dat is laat ik nog een beetje in het midden. Als je het wil weten moet je me het maar vragen. Maar ik ga aan de slag als Scrum Coach, trainer en Scrummaster binnen development teams en bij een bedrijf dat heel graag meer met Scrum en Agile wil werken. Ze doen dit al een beetje  maar het is aan mij de eer om ze hier bij verder te helpen. Super leuk natuurlijk en helemaal hetgeen wat ik graag doe. Dus voor mij geen Projectmanager meer. Het is me gelukt om me in die functie overbodig te maken. Ik neem de ervaring natuurlijk wel mee. Bij welk bedrijf het is vertel ik dus nog even niet maar de foto laat als iets zien van mijn nieuwe werkomgeving.