Vampiers, weerwolven, elven, zombies en mummies. Alles lijkt hier in huis rond te spoken en vooral in de fantasie van Aidan. Dus probeer ik bij hem in ieder geval de grens tussen fictie en werkelijkheid een beetje helder te maken. Niet dat ik hem zijn fantasie niet gun, ik ben zelfs blij dat hij die heeft. Maar het kan soms wel eens vermoeiend zijn als ik hem weer moet uitleggen dat vampiers en weerwolven alleen in verhalen leven. Nu zijn er, voor zover ik weet, geen musea over die laatste twee. Maar wel over mummies. Dus togen wij naar het Rijksmuseum voor de oudheid in leiden. Daar lagen ze netjes achter glas. Mummies in diverse soorten en maten. Meneer vond het geloof ik wel interessant als kun je dat met hem nooit met zekerheid zeggen want hij snelt langs de vitrines alsof we binnen vijf minuten weer buiten moeten staan. Een speurtocht doen vind hij niet boeien en teksten lezen krijg ik er bij hem niet in. Maar ik geloof wel dat hij een indruk heeft gekregen van het oude Egypte. Het Romeinse rijk en hoe wij hier in Nederland er vroeger natjes bij zaten. Toch even een leerzaam middagje tussen de stoffige lijken.
