Verzin Maar Wat

Wat beter te doen op een beetje grauwe zondag dan een boek lezen. En waarom zou je het er bij een houden als je er duizenden kunt lezen. Kinderboeken wel te verstaan en in het Kinderboekenmuseum in Den Haag hebben ze daar van alles over. Bij de ingang kregen we een rubber apparaatje voor om onze pols en daarmee moesten we woorden slurpen. Die waren door het museum verstopt. En met die woorden konden we weer verhalen maken. Aidan slurpte zich in de rondte. Overal haalde hij woorden vandaan en tegelijkertijd liepen we tussen sprookjesboeken. Spannende verhalen. Verdrietige gedichten en mooie tekeningen door. Een hele leuke en goed opgezette tentoonstelling over alles wat maar met het schrijven, tekenen en vooral lezen van kinderboeken gaat. Een mooie zondag tussen de letteren. Aidan ging afgepeigerd naar huis. Wij trouwens ook. En voor de komende weken heeft hij weer genoeg om over na te denken.

Wat zijn we eigenlijk goed bezig. Ik zeg dat best wel vaak maar ik vind dat je ook best wel trots mag zijn op jezelf als je iets goeds doet. En in dit geval ook op Aidan. Iedere zaterdag als hij bij mij is dan starten we de dag vroeg met sport. Hij gaat naar de atletiek en ik ga lopen met mijn loopclub. De afstanden worden voor ons allebei steeds groter. Zo liep meneer afgelopen zaterdag toch eventje 1.2 km achter elkaar. Dat zie ik veel mensen die ik ken hem niet nadoen. Ik deed mijn loopje zondag. We hebben een leuk trainingsprogramma van onze trainer en de afstanden worden steeds groter. Dit keer 8km en over twee weken 10km. Drie keer per week als het lukt om zo in april een mooie tijd te kunnen neerzetten tijdens de Rotterdamloop. Gaat zeker lukken. Ik hoop alleen dat ik Aidan ook nog eens zo gek krijg dat ie een loopje doet voor een medaille. Zou een mooie beloning zijn voor zijn prestaties. Maar niets is verplicht, het gaat in eerste instantie om het sportief bezig zijn. En dat zijn we zeker.

We hadden het zo mooi voor elkaar en het zou een super mooie verrassing zijn. Een extra bonus tijdens een dagje fotograferen met het Urban Photo Collective. Het plan was om te fotograferen bij de Rotterdamse Droogdok Maatschappij (RDM). Nu moet je weten dat het terrein deels openbaar is. Er is een enorme campus waar je mag komen maar alles is daar redelijk strak getrokken. En een gedeelte wat verlaten en verloederd is. En dat is nu net wat we zo graag vastleggen. Dus na een korte verkenning van het terrein vol roest en mooi verval ben ik samen met een van de medeorganisatoren flink aan het bellen en mailen gegaan. Een zoektocht want wie is nu de eigenaar van dat terrein. Via via kwam ik uiteindelijk bij de bewaking en die zou een en ander uitpluizen. En zowaar. Twee dagen voor de shoot kreeg ik een telefoontje. Geen bezwaar om te gaan fotograferen. Zorg voor je eigen veiligheid en have fun. Dus samen met 39 fotografen klommen we om het hek en gingen hele mooie dingen fotograferen. Tot er opeens twee boze mannetjes liepen. Ofwel, een boos mannetje die zei dat ze (hij en de baas) geen toestemming hadden gegeven. De andere hoorde alleen zichzelf graag praten en bleef in herhaling vallen. De beveiliging werd gebeld en we werden met zijn allen het terrein af gestuurd. En dat was toch zo jammer want het was er zo mooi en dat bargoen zou voor altijd verloren gaan in sloop. Maar we kwamen niet verder met de mannetjes en de beveiliging moest er een beetje om lachen. Natuurlijk gingen ze geen politie bellen. Wat wil je met 39 man op het buro. Veel te veel gedoe. Maar uiteindelijk natuurlijk wel jammer aangezien we het zo mooi hadden geregeld. Blijkbaar moet je in onze mooie stad Rotterdam heel veel moeite doen om de laatste mooie plekjes vast te leggen en zien veel mensen er niet het nut of de schoonheid van in. Dat maakt onze zoektochten natuurlijk wel interessanter. Want als je dan eens tegen een mooie verborgen locatie aanloopt en je kunt het regelen dan is de beloning des te groter. Deze zaterdag hebben we een beetje kunnen vastleggen. 39 fotografen zorgen voor ene mooie dekking. En hopelijk komt het de volgende keer wel goed.

Toch weer even een mooi vol weekend achter de rug. Aidan heeft lekker gelopen met zijn groep op zaterdagochtend en ik ging boodschappen doen. Normaal loop ik dan ook maar deze keer stond mijn loop op de zondag. Een 5km duurkoop. Na mijneer zijn hardloop lekker naar huis. En terwijl ik het huis een beetje ordelijk maakte kon meneer onder de douche. Toen even chillen en naar de aquariumwinkel voor wat plantjes en filters. Simone opgehaald en lekker bankhangen. Aquaria schoongemaakt en plantjes erin. En verder een avondje met lekker whisky en tv. De zondag mocht ik lekker lopen met mijn E-groep van Rotterdam Atlethiek. We zijn flink aan het trainen om in april een mooi 5 of 10 kilometer neer te zetten tijden de Rotterdam loop. Ik heb 10 km op de agenda staan en als het kan met een betere tijd. De zondagochtend liepen 5km en ik kwam op een mooie tijd binnen. De rest van de dag weer lekker niksen al heb ik nog wel Geoff en Kim nog even geholpen om wat dozen naar hun nieuwe huisje te brengen. De rest van de middag ben ik heerlijk lui geweest al heb ik nog wel even mijn belastingen gedaan.

En nu. Na een mooi weekend ben ik aan het inkakken. Aidan zit nog wat te gamen en ik schrijf dit blogje. Morgen weer een mooie volle week voor de boeg. Vervelen doen we ons in ieder geval niet.

Wat was het vanmorgen toch weer lekker. We zijn met de loopclub lekker aan het hardlopen en aan het oefenen voor de 5km en 10km in April tijdens de Rotterdam loop. Dit jaar wil ik zelf eens een mooie tijd neerzetten en daarom dus iedere kans aan het benutten om te lopen. Dus sneeuw of geen sneeuw. Kou of niet. We gaan. En dus ook heel vroeg vanmorgen. Koude vingers en een beetje stram. Maar na wat inlopen ging het lekker en toen we een duurloopje gingen doen kwam de warmte vanzelf. Ondanks de sneeuw lekker 5km gelopen tussen witte bomen en een oranje zon over een koude Kralingseplas. Toch lekker om zo de dag te beginnen.