Verzin Maar Wat

Opeens sta ik vrijwel iedere dag in de file. Bumper aan bumper kleven richting Utrecht. Niet echt een hele fijne tijdsbesteding. Ik ben al niet echt een ochtendmens en drink mijn koffie het liefst op mijn werkplek. Hierdoor zit ik vrij slaperig in de auto en tuf in een sukkelgangetje naar het werk. Gelukkig wel werk wat ik heel erg leuk vind. Namelijk Scrumcoach en trainer zijn voor een vrij grote organisatie. Ik mag mensen begeleiden in het fijne werken met Scrum en ze vooral ook het Agile gedachtengoed bij brengen. Dus veel praten. Luisteren en adviseren. Ik heb soms het gevoel dat ik niet veel doe maar merk vervolgens wel resultaten. Mijn geduw en getrek heeft zin, en dat is super leuk om te merken. Niets is namelijk leuker dan zien dat mensen iets leren en er iets mee doen. Dat je gedachten veranderd en dat je invloed uitoefent. Vaak is daar niet veel voor nodig. Vaak kun je met een klein gesprek, grote gevolgen veroorzaken. Dat maakt mijn tuf naar het midden van het land meer dan waard.

Ik ben weer lekker bezig met de voorbereidingen voor de tweede serie van City villians. Een serie die ik een tijdje geleden bedacht heb en waar ik reeds drie villians voor geschoten heb. De volgende drie worden nog iets heftiger en pak ik meer mee uit maar het blijft passen in het thema. Misdadigers lager then life. Twee mooie modellen heb ik al. De laatste en zesde foto laat nog even op zich wachten en moet nog vorm krijgen in mijn fantasie. Maar vijf en zes krijgen al aardig vorm. Twee vrouwelijke modellen met zware wapens in een mooie locatie. 11 september is de shot. Ik kan niet wachten en leef er weer helemaal naar toe.

Soms komt er wel eens iets voorbij waarvan je kunt zeggen dat het zo simpel is maar briljant om te zien. Carli Davidson heeft op een grappige manier honden en katten gefotografeerd. Hilarisch om te zien. Misschien moet ik Robbie ook eens zo gek zien te krijgen. Maar ja, die is niet zo gek op water.

Zie al Carli’s foto’s hier

Wat doe je als je met drie gasten bent en in 44 dagen door 18 landen reist met 18 vluchten en 2 videocamera’s. Je schiet een paar terrabyte aan video. En dat verwerkt je tot een briljant filmpje van 1 minuut. Het gaat flink het internet over dus misschien heb je hem al gezien. Maar hij blijft mooi en inspiratievol.

Er komt een spel aan dat Deus ex Revolutions heet. Jaren geleden heb ik de voorganger al gespeeld op de PC en ver daarvoor had je games die van dit thema gebruik maken. Augmentation. Het vervangen van lichaamsdelen voor kunstmatige onderdelen maar dan met extra’s. Naar mijn mening wel de stap die ons mens naar de volgende industriële revolutie brengt. De vorige was die van de computer en ook al vinden velen dat er nog revoluties na zitten was alles na de computer revolutie slechts een voorborduursel. Een echt revolutie is als wij mensen ons laten injecteren met nano technologie. Eigen menselijke delen vervangen voor geheel verbeterde versies. En zo vreemd is dat niet. We hebben nu al mensen met gehoorapparaten ingebouwd. Pacemakers. Kunstharten. En ga zo maar door. De volgende stap is niet zo groot. Als je iemand zonder armen of benen vraagt of die blij zal zijn met nieuwe ledenmaten die zelfs nog beter zijn dan zal niemand klagen. Een inbouw netvlies met internettoegang. Kewl. Het start met een lens en dan de volgende stap is een lens met een camera. De stapjes zijn niet zo moeilijk. Het gaat pas echt eng worden als we het voor de lol gaan doen of als eigen verbetering. De trailer hier is van de game die binnenkort uit gaat komen maar het zou bijna een film kunnen worden. Lijkt me wel een kick ass film als ze die zouden maken.

Het klinkt als een robot uit Star Wars maar het is een certificaat dat ik erbij heb. Certified Scrum Project Owner. Afgelopen maandag en dinsdag mocht ik een training volgen van Michael Franken (Zilverline). Hij is de enige Nederlandse gecertificeerde Scrum trainer. Ik wist al vrij veel dus het was voor mij een aangename kans om mijn kennis te toetsen en om op enkele punten iets meer diepgang te vragen. Met nog negen collega’s mocht ik deze training volgen. Twee dagen opgesloten op een mooi landgoed in de bossen. Met fluitende vogeltjes, tamme eenden en goed eten en drinken. Maar het ging om de kennis en inspiratie en die heb ik er bij gekregen. Nu nog een mooi project om echt op los te gaan. Om het eens te doen zoals het kan.

Helaas is het weer voorbij. Maar het was mooi. Te mooi en indrukwekkend om echt vast te leggen. Natuurlijk heb ik veel foto’s gemaakt en ook wat video. En deze twee heb ik gecombineerd in een video. Een kleine impressie van een prachtig land. Het echte Schotland moet je zelf ervaren en ik denk dat Simone en ik pas een heel klein stukje hebben mogen proeven.

Ik liep er al een tijdje mee in mijn kop. Een serie over misdadigers maar dan net even iets groter dan het normale leven. Dus geen crimineeltjes met mesjes maar het soort die je niet alle dag tegenkomt. De tegenstanders van superhelden. De Jokers zonder schmink. De eerste drie zijn vastgelegd en nu verder denken voor de volgende. In totaal waarschijnlijk zes badguys en badgirls. Alleen hoe en waar moet ik nog bedenken. Maar de eerste staan nu live en ik ben er blij mee. Gaaf om te doen. Dus nu weer speuren naar nieuwe modellen, locaties en wapens. De eerste drie zijn geschoten in het oude postkantoor aan de Coolsingel in Rotterdam. Een super mooie locatie die ik nog wel een paar keer ga gebruiken. Zolang het kan en mag natuurlijk.

Mijn inspiratie heeft opeens grotere vormen aangenomen. Ik mag nog even wat langer de sleutel vasthouden van het oude postkantoor aan de Coolsingel. Dus gelijk maar begonnen met het plannen van de volgende fotoshoot. Ik loop al een tijdje met een idee dat ik wil uitvoeren en de locatie is daar uitermate geschikt voor. Het heeft wat voorbereiding nodig maar verder is het een kwestie van mensen regelen en gaan. De komende weken schiet ik er mijn eerste foto’s. Ik zal ze nog niet direct online zetten omdat ik ze als serie wil publiceren. Maar bij mij is de voorpret al begonnen. Het wordt lekker crimineel.

Het verhaal van Cassandra komt vanuit de Griekse Mythology. Cassandra was een bijzonder mooie vrouw. In ruil voor het mogen delen van haar bed gaf de god Apollo haar de gave om in de toekomst te kunnen kijken. Maar ze brak haar belofte aan hem en Apollo strafte haar door er voor te zorgen dat niemand haar voorspellingen geloofde ook al had ze gelijk. Hiervan afgeleid is het Cassandrasyndroom.  Dit staat voor een onheilsvoorspelling die achteraf correct blijkt te zijn maar helaas wilde niemand dit vooraf aannemen. Iets wat de voorspeller dus in een lastige positie brengt waarbij hij of zij weet dat er een ramp te gebeuren staat maar dit zonder betrokkenheid van andere niet kan afwenden.

Lees verder