Fotografie

Soms komt de vraag wel eens voorbij wat nu eigenlijk Urban is. En waar de naam Urban Photo Collective vandaan komt.

Sommige vinden dat Urban iets met steden te maken heeft. Andere menen weer dat het met grauw en verval te maken heeft. Voor mij is Urban alles. Huh, zul je denken, beetje ruim gevat. Want als het alles is dan valt ieder vorm van fotografie dus onder deze noemer. Volgens mij is dat zo. Iedere keer als ik op pad ga met mijn camera dan doe wel iets met Urban. Het fotograferen van een gebouw is natuurlijk nogal voor de hand liggend. Maar een foto van een eend in een gracht valt bij mij ook onder Urban. Een macro foto van een insect ook. En zelfs een klein stilleven op mijn aanrecht valt onder de categorie. Is Urban dan iets wat in je zit. Misschien wel. Misschien is het wel dat ik in een grote stad als Rotterdam woon. En alles om mij heen op de een of andere manier met mij verbonden is. En dat ik daar het stadse, ruwe, ruige, mooie en dus urban gevoel door krijg.

Begrijp me niet verkeerd. Als iets ruw en verweerd is dan heeft het mijn aandacht en maak ik er graag een foto van. Het is dan voor mij urban. Maar het zou voor mij net zo zijn als ik in een bos sta en het groen tussen de bomen vastleg. Die planten staan daar immers omgeven door bomen. Als gebouwen die over mij heen buigen. Maar de daadwerkelijke essentie van Urban komt volgens mij door de brutaliteit waarmee ik als fotograaf mijn beelden maak. Ik laat mij niet tegenhouden door de regels van de fotografie. Ik leg mij niet vast aan de wetten van belichting. Maar ook laat ik me niet stoppen door een verboden toegang of een niet betreden pad. De Urban brutaliteit is wat mij drijft. De stedelijke grote bek. De rechte schouder met de camera op de buik. Dat is waar het om gaat. Dat maakt dat zelfs die foto van een lief klein bloempje een Urban Collective foto is. Omdat dat lieve kleine bloempje achter een groot hek stond. En ik daar met mijn ruwe, ruige stedelijke stappers overheen sprong om dat ene moment vast te leggen.

Urban photografie gaat dus niet over het iedere week met elkaar afspreken om liefelijke stadswandeling maken door je eigen stad. Urban photografie is grenzen verleggen. Deuren intrappen die zonder reden gesloten zijn. Op je buik door de modder in weer en wind om dat ene shot te kunnen maken. En iedere keer is het grenzen verleggen. Meer willen. Verder willen kijken en meer willen laten zien aan anderen. Kortom. Ik ben wat Urban maakt wat het is. Ik ben lid van het Urban Photo collective, mijn lens is wet.

Mijn columns op Urban Photo Collective

Naakt

Stel dat

Jongensdroom

Inspiratie

Ongekookte industrie

Fixeer snuiven

Moment in tijd

Koffiedik

Foto linksboven is van Wendy en foto rechtsonder van Claire

Flickr

Mijn foto’s die op Flickr te zien zijn kun je ook hier bekijken.

View page »

No voice

Dat ik van beeld maken hou is niet iets nieuws. In was al bezig met filmproducties en met fotografie samen met een vriend in zijn modestudio. Dat is al wat jaartjes terug. Ik heb nog aardig wat materiaal liggen van projecten waar ik aan mee heb gewerkt. Maar een film heb ik helemaal zelf gemaakt …

View page »