Verzin Maar Wat

Ik had ze al een tijdje klaar staan om te bestellen maar ik stelde het iedere keer weer uit. Mijn huidige schoenen zijn goed maar ik heb er ruim 1300 km op gelopen en de demping is er eigenlijk uit. Maar ik liep er braaf mee door. Na de aankomende 10km van Rotterdam was ik van plan nieuwe te kopen. Je moet jezelf soms een cadeautje doen. Maar nu was Simone me voor. Ik mocht ze van haar aanschaffen als een verjaardagscadeau. Leuk natuurlijk. Ze staan in bestelling. Maar aangezien ze zelf ontworpen zijn wat kleur en demping betreft is het even wachten. Ongeveer vier weken, misschien dat ik ze dus net op tijd heb voor de loop in Rotterdam in April. En anders loop ik er lekker de zomer mee door.

Het zat er eigenlijk een beetje aan te komen. De bruggenloop van Rotterdam is vandaag afgelast. Jammer natuurlijk maar toch ook een beetje fijn. Ik voelde me niet lekker. Er zit iets onder de leden en ik weet niet wat. Ik wil er niet aan toegeven, meestal gaat het dan vanzelf wel weer weg. En Simone voelde zich ook niet lekker. Een vervelende kaak ontsteking heeft haar in zijn greep. Dus ik kon haar vandaag lekker verzorgen. Die run komt wel weer. Misschien pak ik deze week wel weer een avondje als het niet te glad is. Ik wil best lopen maar dan moet er niet een al te dikke laag sneeuw liggen. En ik wil het ook niet forceren. Je kunt van kou geen griep krijgen maar je lichaam krijgt wel een uitdaging. Voor nu dus even geen grote loop. Misschien is het een goed idee als ze die bruggenloop naar september verhuizen. Ik zie de logica niet helemaal om het perse in de winter te doen.

Over exact twee weken heb ik het gedaan of is het me niet gelukt. Op zondag 19 december is de Bruggenloop in Rotterdam. 15 kilometer bikkelen over  vijf bruggen waaronder de van Brienenoord en de Erasmusbrug. Even flink afzien dus. Na vijf kilometer staat de van Brienenoord op de route en dan na ongeveer negen km de Erasmus met onderaan de Finish. De kans op kou, sneeuw en gladheid zijn aanwezig. Het lastige is dat ik niet echt heb kunnen trainen. Ik zal het dus gewoon moeten gaan doen. Misschien volgende week nog een run maken en de week erop. Even wat avondjes korte looptjes doen. Tot nu toe heb ik nog geen 15 gedaan. 12.3 is mijn langste run en die was ongeveer een week geleden. Die ging overigens wel lekker. Vandaag lag mijn startnummer in de bus. Nummer 1362, op zich een mooi nummer en laat ik er vanuit gaan dat het gewoon mijn geluksnummer gaat worden. Ik heb twee uur de tijd om het te volbrengen en al doe ik het strompelend over de streep. Ik doe het.

De titel van dit blogje suggereert bijna een boek. Nu was het ook net een mooi begin voor een verhaal. Het was donker en koud. De wolkjes van mijn adem voegde zich samen met de dichte mist die plotseling was komen opzetten. Even plotseling als de eerste kou van de winter. Mijn voeten ploeterde door natte bladeren en van de bomen vielen ijskoude druppels als een extra verfrissing op mijn warme hoofd. De avondlucht smaakte naar natte bladeren en versgevallen regen. Maar ondanks de hoge vochtigheid in de lucht, regende het gelukkig niet. Het lopen ging lekker maar niet optimaal. Mijn conditie liet me vanavond in de steek. Was het dat ik niet goed had gegeten of kwam het door het ritme van de dag dat nu opeens niet wilde rijmen met mijn looptempo. Ik haalde twee renners in. Ze waren voor mij gestart maar met een te hoog tempo en ze hadden zich na een halve kilometer al stuk gelopen. Ik liet ze met plezier achter. Toch een kleine overwinning. Maar mijn persoonlijke overwinning zou vanavond niet komen. Even geen mooie tijd op de 5 kilometer. kilometers die ik er met moeite uit wist te persen. Ik kreeg mijn ademhaling niet in een lekker ritme. Mijn benen voelde zwaar en traag. En de energie die ik nodig had was er niet. Maar ik was wel voldaan. Ik had het toch gedaan. De damp die van mijn bezwete hoofd af kringelde voegde zich bij de mist. Alsof ik de oorzaak was van deze grijze sluier die over alles hing. Over een maand wil ik lopen in de Bruggenloop van Rotterdam. 15 kilometer over diverse bruggen en in de kou en misschien sneeuw. We gaan het zien. Het is nog ver en toch zo dichtbij dat ik de lopers gekte bijna kan voelen. Het zal leuk worden. De combinatie van afzien en euforie. Of ik die eindstreep ga halen weet ik niet, maar de start ga ik over.

Iedere week probeer ik te lopen. Helaas was de afgelopen week te vol en kwam ik eigenlijk iedere avond doodmoe thuis. Maar vandaag weer een run gemaakt. In de ochtend, rond de Kralingseplas. Het ging niet goed. Het ging niet slecht. Het ging gewoon. En de komende tijd moet ik er iets meer aan trekken wil ik 19 december een beetje over de streep komen. Ik hoef niet de eerste te zijn maar ergens in het midden zou leuk zijn. Ik loop nog steeds voor mijzelf. Aidan is ook een stukje fanatieker geworden. Volgende week mag hij meedoen met zijn eerste Wintercross. Ploeteren door de blubber. Lekker hoor. En hij kan het. Vandaag ging het met hem in ieder geval weer lekker. Met een gezonde roze kleur op zijn wangen met daartussen een brede glimlach kwam hij uit het bos. Een hoop lol en een berg energie. Wat zijn we toch goed bezig.

Het zat me toch niet helemaal lekker. Afgelopen zondag gelopen in Bergseplasloop maar niet binnen het uur kunnen eindigen. De warmte viel me zwaar en lopen in een meute is best wel een uitdaging. Dus vanavond gewoon mijn eigen ding gedaan. Lopen met een beetje kou. In het donker en alleen. En na 5.5km vond ik toch dat het 6km moest worden. En na 6 besloot ik dat er nog wel 4 aan vast kon worden geplakt. En toen ik op 8km nog 10 minuten had tot het uur om was, dacht ik. “10km dan moet lukken en ook binnen het uur”. Dus een beetje sneller gaan lopen en uiteindelijk exact 10km op exact 1 uur gelopen. Nice. Zo komen we er wel. Als ik dit kan volhouden. Het tempo kan verhogen en de afstand ook, zou die bruggenloop in December nog wel eens leuk kunnen worden. We zien wel. Voor nu nog even lekker blijven oefenen en gewoon mijn ding doen. Kou, regen, donker en on my own.

Het was vandaag een mooie dag. De zon scheen warm. Gezichten waren vrolijk en sommige bezweet. De Bergseplasloop was een feit. En ik liep lekker mee. 10km. Een mooi getal op een speciale dag. 10 oktober 2010. En dan 10 kilometer lopen in 010 (Rotterdam). Het was warm en eigenlijk te warm voor mij. Ik loop graag als het koud is. En regen en sneeuw je in het gezicht geselt. Maar ik heb het toch gedaan. Op de 3km was ik eigenlijk al kapot gelopen. Het nadeel als je met een grote groep loopt is dat het dan heel lastig is je eigen tempo te lopen. Maar langs de kant stonden mijn fans met flesjes drinken en klappende handen. Mijn oude baas stak de duim op, leuk. John en Peet (vrienden van ons) staken mij drinken toe. En de familie van Tiff haar vriend moedigde mij aan. Simone stond op de belangrijke punten en het was fijn om naar haar toe te lopen. Met zware benen in sprint over de finish. Een sprint want dat zat er nog wel in. 1 uur en 6 minuten zei mijn iPod. Hetzelfde als de 10km in de Rijnmondloop afgelopen april. Maar wel met een enkele korte wandeling. Te warm. Maar ik ben tevreden. De medaille komt nog want die waren zoek en ik ga me klaar maken voor de 15km Bruggenloop in december. Tering, moet daar nog even niet aan denken.

Oh ja. 10.10.10 is ook binary code. En laat die toevallig voor 42 staan. Grappig, het was vandaag 42 day.

Het zat me niet helemaal lekker. 5 km prestatie loop terwijl het de 10e van oktober zou zijn in 2010. Dus daar past 10km beter bij. En het gaat de laatste tijd opeens heel lekker. Ben door een soort dood punt heen waardoor ik gewoon kan blijven lopen. Heb zelfs mijn snelheid verbeterd op de 1 en 2 mijl. Dus ik dacht. Doe eens gek. En geef je toch op voor de 10km Bergseplasloop. Haal ik het dan kan ik weer iets afstrepen. En lukt het niet, nou ja dan niet en richt ik mijn pijlen wel op 19 december met de Bruggenloop in Rotterdam. Iets meer tijd om te trainen. We gaan het zien, voorlopig loop ik super lekker. Het komt dichterbij, het langere afstand lopen en dat is fijn.

Ik kreeg opeens een opwelling. Je kent dat wel. Had net weer gelopen. Ging lekker door weer en wind. En ontving toen ik achter mijn computer zat een mailing van Rotterdam Marathon. De volgende zou in April volgend jaar zijn maar dat je in December natuurlijk ook kunt meelopen met de Bruggenloop in Rotterdam. Ach waarom niet dacht ik en me spontaan ingeschreven. 15 km over de twee grote bruggen in Rotterdam. Op 19 december en ook door weer en wind. Halen we het dan is het mooi. Trekken we het niet dan was het een brug te ver maar in ieder geval geprobeerd. En ik heb wel weer een doel om naar toe te lopen, en dat is iets wat ik even nodig had.